เรื่องโง่ๆ 10 อย่าง ที่คนเชื่อเกี่ยวกับสถาปนิก มีอะไรกันบ้างเราไปดูกันเลยครับ

1. มันก็แค่เรื่องของจินตนาการ ปล่อยให้ไปนั่งเคลิ้มๆ เดี๋ยวก็คิดออก

อยากบอกว่าปัญญาอ่อนมากครับ คนที่คิดแบบนี้ คุณคิดว่าสถาปนิกพี้กัญชาแล้วผลิตงานออกมาอย่างนั้นสิครับ
จริงๆแล้วการออกแบบงานสถาปัตยกรรม เป็นศาสตร์และศิลป์ และแม้แต่ในส่วนของศิลป์มันก็เป็นศาสตร์ ถ้าอ่านแล้วงง ก็เอาเป็นว่า ถ้ามันง่ายมากนัก พวกผมไม่ตรากตรำเรียนกันมา 5 ปีหรอกครับ

2. อยากให้ช่วยเขียนแบบบ้านให้หน่อย

ข้อแรกคือ สถาปนิก ไม่ใช่ช่างเขียน และงานของสถาปนิก คือการออกแบบ ไม่ใช่การเขียนแบบครับ
งานออกแบบจะประกอบด้วยทีมงานที่มีสถาปนิก วิศวกร และช่างเขียนแบบ ขาดใครคนใดคนหนึ่งไปไม่ได้ เราทำงงานเป็นทีม ผลผลิตเกิดจากทีมงาน ไม่ใช่เห็นพวกผมเป็นสถาปนิก แล้วจะเขียนแบบให้คุณได้ด้วยตัวคนเดียว

3. ไป สเก็ตช์ๆ มา ขอด่วนๆ

สเก๊ตช์ป๊ะไรครับ คือแบบก่อสร้าง เป็นแบบที่จัดทำขึ้นอย่างมีแบบแผน มาตรฐาน และต้องมีกระบวนการศึกษา วิเคราะห์ วางแผนอย่างมากในการดำเนินการ ถ้าอยากรู้ว่าการ Sketch จริงๆ คืออะไร เดี๋ยวจะทำแบบ Sketch ให้ แล้วอย่ามาร้อง

4. ใช้โปรแกรมสำเร็จรูปออกแบบมาสิ จะได้เร็วๆ เดี๋ยวนี้มีโปรแกรมสำเร็จรูปเยอะ

ข้อนี้ อยากบอกว่า ถ้าไม่รู้อะไรก็เงียบๆไปจะดูดีกว่าครับ
โปรแกรมช่วยในการออกแบบ มันก็แค่เครื่องมือที่ทำให้เราถ่ายทอดความคิดสู่การเป็นภาพได้ เหมือนปากกา และอุปกรณ์เขียนแบบทั่วไป ไม่มีโปรแกรมไหนที่ “คิด” แทน “คน” ได้หรอกครับ ไม่มีโปรแกรมไหนที่ใส่ข้อมูลความต้องการ สภาพที่ดิน สภาพแวดล้อม ฯลฯ ลงไป กด enter แล้วแบบไหลออกมาหรอกครับ

ถ้ายังไม่เข้าใจ เอาเป็นว่า โปแกรม Microsoft Word ทำอะไรให้คุณได้บ้าง ก็แค่แทนปากกา หรือพิมพ์ดีดเท่านั้น มันคิด Wording แทนคุณไม่ได้หรอกครับ ยังไง “สมอง” คนก็คือแหล่งผลิตงานอยู่ดีครับ

5. ผมรู้จักสถาปนิก กับวิศวกร เดี๋ยวจะบอกให้ทำแบบบ้านให้ฟรีครับ

ข้อนี้ไม่ใช่โง่ แต่ดูถูกวิชาชีพ สถาปนิก วิศวกรมากๆ พวกผมใช้เวลาในการจัดทำแบบมากมาย ใช้พลังสมอง ความคิด และทรัพยากรมหาศาลเพื่อให้ได้แบบมา คุณจะเอาใจกันก็ไปซื้อแบบให้กันเลยสิครับ

ถ้าสถาปนิกเปิดร้านข้าวมันไก่ จะชวนเพื่อนมากินฟรีมั้ย

6. แหม คนกันเอง ไหว้วานขอร้อง ช่วยทำแบบให้แค่นี้ ไม่ได้เชียวหรือ

ขอตอบ ตามนี้
1. ผมและทีมงานผมก็มีค่าครองชีพ ต้องกิน ต้องอยู่ ต้องเติมน้ำมัน ต้องเลี้ยงดูครอบครัวเหมือนคนทั่วไปครับ
2. เวลาที่ผมมาทำงานให้คุณ ก็แปลว่า ผม เสียเวลา และโอกาสในการทำมาหาเลี้ยงชีพของตัวเองครับ
3. เท่าที่ผมจำความได้ คุณไม่ใช่คนที่ส่งผมเล่าเรียนจนจบสถาปัตย์ และคุณก็ไม่ได้มีส่วนในการที่ผมจะได้รับใบประกอบวิชาชีพมา
4. ผมขอเงินคุณฟรีๆ สักสามหมื่น คนกันเอง ให้ผมได้มั้ยละ

7. ผมมีแบบมา ช่วยเซ็นรับรองหน่อย

คือการลงนามในแบบของผม ไม่ใช่การรับรองแบบ แต่เป็นการ “รับผิดชอบ”อาคารนั้นไปตลอดชีวิต
สถาปนิก และวิศวกร ได้รับอนุญาตให้ประกอบวิชาชีพ ก็ต้องกระทำภายใต้จรรยาบรรณ และหวงแหนใบประกอบวิชาชีพ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับใบประกอบวิชาชีพของพวกผม พวกผมถูกยึดใบ ติดคุก “คุณ” (ซึ่งคิดว่าตัวเองมีอำนาจซะเหลือเกิน) ช่วยอะไรพวกผมได้บ้างครับ?

8. ผมไปให้ช่างเขียนเขียนแบบมา แล้วคุณช่วยเซ็นให้ได้ไหม

กลับไปดูข้อ 7 ครับ ผมไม่อยากรับผิดชอบสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ และผมก็ไม่อยากให้ลายเซ็นผมแปดเปื้อนกับแบบห่วยๆ หรอกครับ

9. ก็แค่กระดาษไม่กี่แผ่น คิดแพงจัง

ขอโทษครับ ผมไม่ได้ขายกระดาษ ผมขายความคิด ขายแบบก่อสร้าง และที่สำคัญที่สุด ที่คุณจ่ายมา มันคือราคาค่าความรับผิดชอบที่ผมจะต้องมีต่ออาคารของคุณไปตลอดชีวิตของผมครับ ถ้าอยากได้กระดาษถูกๆ ไปซื้อที่โลตัสสิครับ

10. ผมเคยสร้างบ้านมาแล้ว ผมรู้ดี

ถ้าคุณสร้างบ้านคุณหนึ่งหลัง แล้วคิดว่าคุณรู้ดีกว่าผม และวิศวกรของผม ก็เชิญคุณไปสอบใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ ทั้งสถาปัตยกรรม และวิศวกรรม แล้วก็ลงมาทำเองเลยครับ

ถ้าคุณรู้ตัวว่า ทำไม่ได้ คราวหน้า อย่าได้ดูถูกวิชาชีพกันแบบนี้นะครับ เราต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง ให้เกียรติกันและกัน แล้วงานคุณก็จะสำเร็จลงด้วยดี

ขอขอบคุณข้อมูลจาก pantip.com, พ่อพี่เกมน้องแก้ม