แชร์ประสบการณ์การออมเงิน ด้วยการจดบัญชีรายรับ-รายจ่าย จากคุณแม่บ้านหัวโต สมาชิก Pantip.com เจ้าตัวบอกเลยว่า รู้แบบนี้ทำตั้งนานแล้วววว มนุษย์เงินเดือนท่านไหน กำลังอยากออมเงินหละก็ ห้ามพลาดบทความนี้เลยค่ะ ตามมาดูเทคนิคของเค้า แล้วนำไปปรับใช้กับตัวเรากันได้เลย

ชีวิตดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ “เมื่อเริ่มต้นจดบัญชีรายจ่าย” ใครยังไม่ได้ลอง ลองดูแล้วจะรู้ว่า น่าจะทำตั้งนานแล้ว BY คุณแม่บ้านหัวโต สมาชิก Pantip.com

จากชีวิตมนุษย์เงินเดือน ต้องผกผันมาค้าขายทั้งแบบ Online และ Offline จังหวะดีที่จับสิ่งแรกที่ทำก็เงินเข้าแบบไม่สะดุดเหมือนมีเงินเดือนเลย แต่เมื่อถึงช่วงที่ “ยอดขายตก” ชีวิตเริ่มเปลี่ยนแปลงไป จึงได้เริ่มเข้าใจคำว่า “รายได้ไม่แน่นอน” นั้นต้องรับมืออย่างไร จากมีเงินเข้าทุกวัน กลายเป็นรายจ่ายมีทุกวันแต่เงินไม่เข้า จากมีเงินเก็บนอนนิ่งอยู่ในบัญชี ก็ต้องเริ่มดึงออกมาหมุนทั้งในร้าน และใช้จ่ายในครอบครัว

ค้าขายรอบแรกยังเป็นมือใหม่ ไม่ได้ทำบัญชีละเอียด ไม่ได้แยกค่าจ้างตัวเองออกมา เหมือนที่หลายคนคงได้อ่านจากการแชร์ประสบการณ์ของหลาย ๆ คน พอเราไม่ได้แยก เห็นแต่เงินเข้า เงินออก ก็ไม่รู้ว่า จริง ๆ แล้วกำไรจริง ๆ มันเท่าไรกันแน่ หมุนกันไป หมุนกันมา จนต้องเริ่มต้นนับหนึ่งกันใหม่กับการเปลี่ยนแนวทางการทำมาหากิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ… เงินเก็บหมด หนี้สินเพิ่ม !!! จากไม่เคยเป็นหนี้บัตรเครดิต ก็ได้เป็นจนเข้าใจอารมณ์ของการต้องหาเงินมาจ่ายขั้นต่ำให้รอดทุกเดือน

ชีวิตเริ่มเปลี่ยน กลับมาถึงจุดที่ต้องนับหนึ่งกันใหม่ มนุษย์เงินเดือน ไม่เคยค้าขาย เริ่มมานั่งจับจุด ตั้งสติ ปรับปรุงกันอีกรอบในระยะเวลา 2 ปีแรกจากกิจการแรกที่ทำ เราก็มาเริ่มนับหนึ่งใหม่กับ อย่างที่สองที่ลงมือทำ แต่คราวนี้มีบทเรียนแล้ว และสิ่งที่ค้นพบว่าเราควรทำคือ

•  แยกเงินค่าจ้างตัวเองออกมาให้ชัดเจน
• ทำบัญชีต้นทุนร้านให้ชัดเจนขึ้น ทำต้นทุนให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้
• เริ่มทำบัญชีรายจ่ายสำหรับครอบครัวด้วย

แยกเงินค่าจ้างตัวเองออกมาให้ชัดเจน
ทำบัญชีต้นทุนร้านให้ชัดเจนขึ้น ทำต้นทุนให้ละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้
จุดเปลี่ยนมันอยู่ที่ “บัญชีรายจ่าย” สำหรับครอบครัวนี่ล่ะค่ะ… จากที่คิดว่าเราไม่ได้ฟุ่มเฟือยนะ พอทำบัญชี ค้นพบว่า โห !! รายจ่ายบางอย่าง มันไม่น่าจะหมดไปขนาดนี้เราก็ได้เห็น หลังจากนั้นพฤติกรรมของทุกคนในบ้านก็เริ่มถูกเปลี่ยนไป

1. เลิกใช้บัตรเครดิต ปัดทุกอย่างเข้าระบบเงินสดทั้งหมด : อะไรที่ยังไม่มีเงินก็ยังไม่ซื้อ อาการซื้อไว้ก่อนมันลดราคาก็หายไปเลย ซื้อเท่าที่มีเงิน และจำเป็นต้องใช้เท่านั้น อันไหนหมดค่อยซื้อ บัตรเครดิตมีไว้สำหรับ “กรณีฉุกเฉิน” จริง ๆ เช่น ป่วยเข้าโรงพยาบาล หรือรถเสีย เหตุสุดวิสัยที่จำเป็นต้องจ่ายและเงินสดในมือไม่พอ

ผลที่เกิดขึ้นคือ ยอดเงินขั้นต่ำที่ต้องหามาจ่าย ค่อย ๆ ลดลงทุกเดือน เพราะไม่มีการสร้างหนี้ใหม่ จากอาการกระหืดกระหอบก็เริ่มหายใจทั่วท้องขึ้น

2. ใช้ทุกอย่างให้หมด ซื้อมากินให้หมด ของใช้ต้องใช้ให้หมด ดังนั้น คิดก่อนซื้อ เพราะซื้อมาแล้วต้องรับผิดชอบ ของกินที่เคยหมดอายุทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้แกะกิน ตอนนี้ของสด หมดแล้วค่อยซื้อ อะไรที่ยังไม่แน่ใจว่าจะได้กินไหมก็ยังไม่ซื้อ เห็นลดราคา เห็นแถม ก็เลิกซื้อ ไม่จำเป็น

สารพัดครีมที่ซื้อมาลองแล้วใช้ครั้งสองครั้ง ถูกตั้งทิ้งไว้ก็ถูกรื้อมาใช้จนหมด จะบอกว่าตอนนี้ตั้งแต่เริ่มนโยบายนี้ ครีมที่มียังมีอีกเพียบเลย ไม่ได้เสียเงินกับครีม เซรั่มอะไรแบบนี้มา 6 เดือนได้

3. เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า งดซื้อ ใส่ที่มี รองเท้าไม่ขาด ไม่คับ ก็ไม่ซื้อ ซึ่งมีมากพอที่จะใส่อยู่แล้ว สบาย ๆ

4. จะออกจากบ้านไปทำอะไร วางแผนหลายตลบเลยทีนี้ อะไรที่ต้องไปจ่ายไปทำในเส้นทางเดียวกันเตรียมไปให้หมด แล้วอะไรที่ไม่ใช่เรื่องจำเป็นก็ไม่ไป เก็บเนื้อเก็บตัว งดพบปะเพื่อนฝูงถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ ผลที่เกิดขึ้นคือ จากค่าน้ำมัน + ค่าทางด่วน เยอะที่สุดที่เคยจดไว้คือ 6 พันกว่าบาท ตอนนี้ต่ำสุดคือ 850 บาท แต่โดยเฉลี่ยปกติก็จะเหลือเดือนละพันปลาย ๆ สองพันต้น ๆ

5. เริ่มทำกับข้าวกินเอง ให้โควตาการไปกินข้าวนอกบ้านได้ เดือนละ 1 ครั้ง ในงบไม่เกิน 1,000 บาท สำหรับ 3 คน พ่อ แม่ ลูก แล้วก็เริ่มการหัดทำกับข้าวกินเอง จนได้พบว่ามีเมนูประหยัดมากมาย ที่อร่อยได้ด้วยเงินไม่กี่บาท เช่น ยำปลากระป๋อง ต้มยำปลากระป๋อง น้ำพริก+ไข่ต้ม ผัดผัก ผัดกะเพรา

6. เริ่มปลูกอะไรที่ใช้บ่อย ๆ เองในบ้าน เช่น กะเพรา โหระพา ผักชีฝรั่ง จะกินเมื่อไรก็เดินไปเด็ด จากที่ต้องซื้อกะเพรา โหระพา กำละ 5 บาท ก็ไม่ต้องซื้อ ตอนนี้ก็ค่อย ๆ พยายามปลูกอย่างอื่นเพิ่มเติมไปเรื่อย ๆ

7. งดไปเที่ยวต่างจังหวัดก่อน… หาที่เที่ยวใกล้ ๆ ที่ไปก็สนุกได้แบบประหยัด หรือกิจกรรมที่ทำร่วมกันแล้วสนุกได้แบบไม่ต้องใช้เงินมากมาย

จากการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหลังจากได้เห็นรายจ่าย ที่น่าตกใจภายในบ้าน ในช่วงวิกฤตแล้ว อีกอย่างที่นำมาใช้ จากการได้อ่านกระทู้แชร์ประสบการณ์จากการเก็บเงินจากในพันทิป ที่เจ้าของกระทู้เก็บแบงก์ 50 บาท ไว้เรื่อย ๆ เลยนำมาลองทำตามบ้าง แต่ประยุกต์เป็นการเก็บแบงก์ 50 20 และเหรียญที่เข้ามาในกระเป๋าสตางค์ทุกวัน ออกแยกเป็นเงินออม

เริ่มต้นทำมาเมื่อเดือนมิถุนายน 2558 จนตอนนี้มีเงินออมเดือนละพันนิด ๆ ทุกเดือน ก็นำไปซื้อสลากออมสินเก็บไว้ทุกเดือน โดยเอาแบงก์และเหรียญที่เก็บไว้นั่นล่ะค่ะไปซื้อ ซึ่ง 6 เดือนที่ผ่านมาถูกรางวัลได้มา 150 บาท คือไม่ได้หวังอะไรกับเงินรางวัลมาก (แต่ตรวจตรงเวลาเป๊ะทุกงวดเลยนะ วะฮ่าฮ่า) แค่อยากมีเงินเก็บแบบที่ไม่ต้องไปแตะต้องเลยยาว ๆ

ปี 2559 นี้ เริ่มทำบัญชีรายรับ-รายจ่ายที่ละเอียดขึ้น เริ่มจดรายรับ ที่ได้รับการแยกค่าจ้างตัวเอง จากกิจการที่ทำอยู่อย่างชัดเจนขึ้น เริ่มเห็นตัวเลขว่า รับเท่านี้ จ่ายเท่านี้ มันยังเขย่งกันอยู่เท่าไร คาดว่า ปี 2559 นี้ ชีวิตครอบครัวเราน่าจะดีขึ้นเรื่อย ๆ และผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปได้ในที่สุด

แวะมาแชร์ประสบการณ์เผื่อจะเป็นประโยชน์บ้างสำหรับหลาย ๆ คนหากกำลังอยู่ในภาวะแบบเดียวกันนะคะ ถ้าเริ่มจัดการทุกอย่างเร็วเท่าไร ทุกอย่างก็จะถูกสะสางเร็วขึ้นเท่านั้นนะคะ เห็นหลายคนรอบตัว ยังบ่นกันเรื่องเป็นหนี้บัตรเครดิต แต่ยังคงมีพฤติกรรมการใช้เงินแบบเดิม ไม่ปรับ ไม่เปลี่ยน หรือไม่ยอมหักดิบ มันก็ยากที่จะเคลียร์ก้อนดินที่พอกหางอยู่นะ

และถ้าท่านใดมีวิธีการออมเงินที่ดีกว่าที่ทำอยู่นี้ แนะนำได้นะคะ กำลังเริ่มศึกษาข้อมูลอยู่เหมือนกันแต่ยังไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี

#แม่บ้านหัวโต

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบจาก : แม่บ้านหัวโต สมาชิก Pantip.com

ใครเก็บเงินไม่ได้ลองอ่านดูนะคะ วิธีที่แม่บ้านชาวพม่า ใช้เวลา 2 ปี เก็บเงินซื้อที่และซื้อกองทุนได้ ^_^ โดย สมาชิกหมายเลข 2918495 Pantip.com

ใครที่ไม่ค่อยมีเงินเก็บ เป็นหนี้ คงรู้สึกว่าทำไมการเก็บเงินมันยากจัง เลยขอแชร์หน่อยนะคะว่าตัวเองมีวิธีแนะนำแม่บ้านชาวพม่าที่ทำงานบ้านยังไงจนตอนนี้เค้าสามารถซื้อที่สวนยางที่พม่าได้แล้ว และยังมีเงินเก็บอีกสามหมื่นกว่าบาท ด้วยเวลาการเก็บเงินแค่ 2 ปี

เรื่องจริงเหมือนนิยาย แม่บ้านที่บ้านชื่อวี (นามสมมติ) ตอนนั้นทำงานกับที่บ้านมาได้ 5 ปี เป็นคนซื่อ ๆ ทำงานขยันดีมาก เค้ามีเงินเก็บนิดหน่อยเพราะเงินเดือนที่ได้ส่งกลับบ้านหมด มีเหลือใช้แค่เดือนละ 1,000 บาท แต่ว่าเค้ากินอยู่กับเรานะ มีอยู่วันนึงก็คุยไปคุยมาเลยรู้ว่าเค้าไปกู้เงินเพื่อนคนพม่า ดอกเบี้ยร้อยละ 2 เพราะจะไปหุ้นซื้อที่สวนยางที่พม่ากับพี่สาวที่เป็นแม่บ้านเหมือนกัน

ช็อกเลย ไม่ใช่ตกใจว่าเค้าจะซื้อที่นะ แต่ตกใจเรื่องดอกเบี้ย เพราะมันตั้งปีละ 24% !!!!! จะเป็นลม ค่าที่ทั้งหมด 5 หมื่นบาท เค้าหุ้นกับพี่คนละครึ่ง แต่ก็ต้องไปกู้เพื่อนมา 10,000 บาท เราก็เลยตกลงกับเค้าว่าเดี๋ยวจะให้ยืมเงินไม่คิดดอกเบี้ย แล้วเค้าผ่อนเอาเดือนละ 1,000 บาท สิบเดือน แต่ต้องรีบเอาเงินไปคืนเพื่อนซะ โชคดีที่เค้าเพิ่งยืมเงินมาไม่ถึงอาทิตย์ แล้วเพื่อนก็ไม่ได้เป็นพวกกู้นอกระบบ เลยยอมให้คืนเงินแต่โดยดีไม่มีดราม่าอะไร และไม่ต้องเสียดอกเบี้ยด้วย

คราวนี้ก็เลยมีโอกาสถามเค้าว่าที่ผ่านมามีเงินเก็บบ้างรึเปล่า ถึงได้รู้ว่าตลอดมามีเงินก็ส่งไปให้ที่บ้านปลูกบ้าน ส่งเงินให้น้องเรียนมหาวิทยาลัยที่พม่าหมด ตัวเองมีเงินแค่เท่าที่ซื้อที่สวนยางเท่านั้น เราก็เลยก่ายหน้าผากทันที มันไม่ใช่ละ เกิดแก่ไป กลับไปอยู่พม่าจะเอาเงินที่ไหนกินอยู่ล่ะ ตาย ๆๆๆๆๆ

10 เดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก เมื่อวีผ่อนเงินเสร็จแล้วเลยจับเข่าคุยกันใหม่ แนะนำให้เค้าเปิดกองทุนพวกพันธบัตรเพื่อฝากเงินประจำเดือนละ 1,000 บาท เพราะตอนนี้ไม่ต้องคืนหนี้แล้วหนิ

ตอนที่พาวีไปธนาคารครั้งแรกเค้าตื่นเต้นมากกกก ตัวเกร็งเพราะเป็นคนต่างด้าว รู้สึกว่าการไปธนาคารมันเป็นเรื่องยาก ซับซ้อน แถมเปิดกองทุนอีก ดูงงไปหมด เอกสารก็เยอะแยะ เจ้าหน้าที่ธนาคารก็งงเหมือนกันที่จะเปิดบัญชีเพราะไม่เคยทำให้คนต่างด้าว ^_^ แต่เพราะตัวเองเป็นลูกค้าประจำ ทางธนาคารก็เลยวางใจและช่วยทำเรื่องให้เรียบร้อย หลังจากนั้นสิ้นเดือนก็จะคอยถามเค้าว่าจะฝากเงินไปธนาคารไหม เค้าก็ฝากเงินมาให้ทุกเดือนเดือนละ 1,000 บาท ผ่านไปสักพักก็จะคอยให้กำลังใจโดยบอกเค้าว่า เนี่ย วีไม่ได้ทำอะไรเลย ตอนนี้ได้ดอกเบี้ยแล้วนะ 200 บาท เค้าก็ดีใจมาก

พอฝากได้สักครึ่งปี เงินก็เริ่มเยอะขึ้นเป็น 6,000 บาท ตัวเราก็ซื่อ ต้องการแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าทุกเดือนที่วีเอาเงินมาให้เราฝากธนาคาร เราทำให้ทุกเดือน ก็เลยจะเอาสมุดบัญชีกองทุนให้ดู ปรากฏว่าวีบอกว่า “ไม่เอาค่ะ ไม่ต้องเอามาให้ดูนะคะ เดี๋ยวรู้ว่าเงินเยอะจะส่งกลับที่บ้าน” เจ๋งอะ เค้ารู้จักตัวเองว่าเป็นคนยังไง และวิธีไหนที่จะควบคุมตัวเองได้ เพราะคนเราพอรู้สึกว่าเงินเยอะก็จะใช้ไปเรื่อย สุดท้ายก็ไม่เหลือเก็บ

เมื่อสิ้นปี 58 ที่ผ่านมา ก็ครบ 1 ปี 1 เดือน วีมีเงินเก็บ 34,000 บาท (เป็นเงินฝากเดือนละพันรวม 13,000 บาท แล้วเค้าเอาโบนัสและเงินตรุษจีนฝากเพิ่มด้วย) แถมยังมีดอกเบี้ยตั้ง 500 บาท ปลื้มใจมาก ๆ เลย แล้วปีนี้เค้าก็ยังจะทำต่อเนื่องอีก ดอกเบี้ยสิ้นปี 59 น่าจะได้สัก 1,000 บาท เพราะมีเงินต้นเดิมบวกกับเงินของปีนี้ที่ฝากทุกเดือน

หวังว่าวิธีง่าย ๆ ของแม่บ้านชาวพม่า จะช่วยให้มนุษย์เงินเดือน หรือฟรีแลนซ์ มีเงินเก็บกันได้มากขึ้นนะคะ ถ้าอ่านแล้วชอบฝากแชร์กันหน่อยนะคะ เพื่อคนรอบข้างของเราจะได้มีเงินเก็บไม่มีหนี้

ไว้วันหลังจะมาเล่าอีกเรื่องที่แนะนำเพื่อนที่เป็นครูให้เก็บเงินจนตอนนี้เงินเก็บเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัวละ ^_^

#สาวสีลม
ขอขอบคุณข้อมูลจาก : สมาชิกหมายเลข 2918495 Pantip.com, ภาพประกอบจาก Kapook.com

วิธีออมเงิน สำหรับคนรายได้น้อย ใครว่าทำไม่ได้ รายได้น้อยอยากมีเงินเก็บ แค่ทำตามวิธีนี้ก็สามารถช่วยให้มีเงินออมในบัญชีได้สมใจ

แบ่งเงินออมทันทีที่ได้รับเงินเดือน

ถ้าหากคิดว่าในระหว่างเดือนอาจจะไม่สามารถเก็บเงินได้ วิธีนี้เป็นวิธีที่ควรทำอย่างยิ่งเลยล่ะ การหักเงินเพื่อเก็บสะสมทันทีที่ได้รับเงินเดือนมาจะช่วยให้เราสามารถเก็บเงินได้อย่างสม่ำเสมอทุกเดือน นอกจากนี้ยังควรตั้งกฎให้ตัวเองเอาไว้ด้วยว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามห้ามนำเงินเหล่านี้มาใช้โดยเด็ดขาด ยกเว้นในกรณีฉุกเฉินจริง ๆ เท่านั้น

โดยอาจจะเริ่มแบ่งเงินไว้สำหรับออมสัก 10% ของเงินเดือน และถ้าหากสามารถควบคุมค่าใช้จ่ายตัวเองได้แล้วก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ แต่ก็อย่าให้มากจนเบียดเบียนกับเงินที่ต้องใช้ในแต่ละเดือน เพราะถ้าหากเงินในแต่ละเดือนไม่พอใช้ สุดท้ายก็ต้องกลับมาหยิบเงินตรงนี้ไปใช้อยู่ดี

จดบันทึกทุกรายรับและรายจ่าย

วิธีควบคุมค่าใช้จ่ายที่ได้ผลดีที่สุดก็คือ การวิธีทำบันทึกรายรับ-รายจ่าย ไม่ว่าจะมีรายรับอะไร หรือรายจ่ายอะไรก็ต้องก็ต้องจดลงในบันทึกเสมอ เพื่อที่เราจะได้รู้ว่าในแต่ละเดือน เราจะได้รับมาเท่าไร และจ่ายเงินไปกับอะไรบ้าง ค่าใช้จ่ายไหนจำเป็น หรือไม่จำเป็น เมื่อเรารู้แล้ว ก็จะช่วยให้เราลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นและเปลี่ยนมาเป็นเงินออมได้ง่ายขึ้น

ตั้งเป้าหมายให้ตัวเอง

แม้ว่าจะมีเงินเดือนน้อย แต่ถ้าหากใช้การตั้งเป้าหมายร่วมด้วยในการออมเงินละก็ ก็จะช่วยให้คุณมีวินัยในการใช้เงินมากขึ้น โดยคุณอาจจะลองตั้งเป้าหมายให้ตัวเองมีเงินเก็บสะสมเท่านั้น เท่านี้ ในเวลากี่ปี และใช้เป้าหมายนั้นผลักดันตนเอง แต่อย่าให้กลายเป็นความกดดันจนเกินไปเพราะอาจจะทำให้การออมเงินของคุณพังไม่เป็นท่าได้หากเกิดปัญหาเงินไม่พอใช้ขึ้นมา

สร้างกฎเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ตนเอง

การสร้างกฎเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการเก็บเงินก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่จะช่วยให้เราเก็บเงินได้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการเก็บธนบัตรใบละ 50 ทันทีทุกครั้งที่ได้มา หรือการเก็บเงินเพื่อออมเพิ่มอีก 20% จากค่าใช้จ่ายฟุ่มเฟือยที่จ่ายไป การแบ่งเงินไว้เป็นถุง ๆ เพื่อใช้ในแต่ละวัน วิธีเหล่านี้สามารถช่วยให้คุณมีวินัยในการเก็บเงินมากขึ้น แถมยังทำให้เรามองเห็นเงินออมได้ชัดเจนมากขึ้นอีกด้วย

ใช้ตัวช่วยทางการเงิน

ตัวช่วยทางการเงินที่ว่านี้ก็คือการใช้บริการทางการเงินของธนาคารที่เหมาะสมนั่นเอง อย่างเช่นการเปิดบัญชีฝากประจำ 24-36 เดือน ซึ่งนอกจากจะช่วยควบคุมให้คุณต้องฝากเงินเข้าบัญชี เพื่อเก็บออมแล้ว ก็ยังช่วยให้เงินทุกบาททุกสตางค์ของคุณงอกเงยขึ้นมาเพิ่มได้ จะถือว่าเป็นการลงทุนเล็ก ๆ ก็ไม่ผิดเช่นเดียวกัน

หารายได้เสริม

ถึงจะเป็นมนุษย์เงินเดือนที่ได้เงินเดือนน้อย แต่ถ้ามองหาช่องทางทำรายได้เสริมได้ ก็สามารถมีเงินเก็บได้เป็นกอบเป็นกำเช่นเดียวกัน ลองมองหาช่องทางสร้างรายได้เสริมที่ตัวเองสามารถทำได้โดยไม่กระทบกับงานหลัก และนำรายได้เสริมที่ได้มาเก็บออมเพิ่มด้วย

รับรองได้เลยว่าเป้าหมายในการเก็บเงินนั้นไม่มีไกลเกินเอื้อมแน่นอน ซึ่งอาชีพเสริมที่มนุษย์เงินเดือนสามารถทำได้ก็มีหลากหลาย เช่น ขายอาหาร ขายเสื้อผ้าตามตลาดนัดในวันหยุด รับจ้างทำความสะอาดหรือทำงานพาร์ทไทม์ อยู่ที่ความถนัดของแต่ละคน

เริ่มต้นลงทุน

หากทำทุกวิธีแล้วยังรู้สึกว่าอยากจะเก็บเงินให้ได้มากกว่านี้ การลงทุนช่วยคุณได้ แต่ก็ควรจะศึกษาเรื่องการลงทุนให้ดีเสียก่อน เนื่องจากการลงทุนทุกชนิดต่างมีความเสี่ยง ไม่ว่าจะเป็นการลงทุนในกองทุน หรือหุ้นต่าง ๆ อยู่ที่ว่าจะมากหรือน้อยต่างกันเท่านั้น แต่ทั้งนี้ก็อย่าคาดหวังกับสิ่งที่จะได้รับกลับมามากจนเกินไป อาจจะต้องเผื่อใจเอาไว้บ้างว่าการลงทุนนั้นอาจจะไม่ได้กำไรอะไรเลย หรืออาจจะขาดทุนได้

เคล็ดลับที่หยิบมาให้ได้ทราบกันนี้ไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินความสามารถเลย แค่เพียงมีวินัยในการออมเงินเท่านั้น ไม่ว่าจะเงินเดือนน้อยหรือมาก หากตั้งใจที่จะออมเงินจริง ๆ ก็รับรองว่าจะต้องมีเงินเก็บอย่างแน่นอน

ขอขอบคุณข้อมูล : Kapook.com

การได้เงินเดือนก้อนแรก หรือธุรกิจเล็กๆ ที่คุณก่อตั้ง เริ่มมีกำไรขึ้นมานั้น ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งสำหรับหนุ่มสาวๆ ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่วัยทำงาน  หรือบรรดาเจ้าของธุรกิจหน้าใหม่ และถือเป็นการประกาศก้องเป็นนัยๆ ว่า คุณได้ก้าวเข้าสู่โลกของความเป็นจริงแล้วล่ะ

แต่กระนั้น การก้าวสู่โลกความจริง ในอีกมุมมองนึงก็คือ คุณต้องใช้ชีวิตบนลำแข้งของตนเองให้ได้ คุณจะไม่ได้รับเงินค่าขนมจากพ่อและแม่ คุณต้องหาเลี้ยงชีพด้วยตนเอง เหตุการณ์ไม่คาดคิดอาจเกิดขึ้น หากวันหนึ่ง ธุรกิจของคุณเดินไปอย่างไม่ราบรื่น สภาพคล่องไม่ค่อยดีนัก เพราะฉะนั้น ทันทีที่คุณได้เงินก้อนแรก หรือ กำไรก้อนแรก คุณควรบริหารมันให้ดี และถึงแม้มันจะยากหากต้องเก็บออม เพราะคุณอาจจะยังได้เงินเดือนน้อยอยู่ แต่เชื่อเราสิ ยังมีทางที่เป็นไปได้

ตั้งงบประมาณรายจ่าย และยึดมั่น ห้ามใจอ่อน

หาเงินมาได้เท่าไหร่ กันร้อยละ 20 เอาไว้ออม อีกร้อยละ 80 เป็นค่าใช้จ่ายประจำ ทั้งค่าเช่าห้อง ค่ากับข้าว ค่าเดินทาง เป็นต้น การเดินทางไปทำงาน ควรใช้ระบบขนส่งสาธารณะ ที่ทั้งสะดวก รวดเร็ว สามารถกะเวลาได้ อย่างรถไฟฟ้า หรือรถไฟใต้ดิน โดยที่คุณไม่ต้องปวดหัวกับรถติด และค่าน้ำมันรถที่แพงขึ้นๆ หากคุณซื้อรถมาใช้ นอกจากนี้ ในวันทำงาน บางทีการทำกับข้าวไปกินเอง ก็ไม่เลวนะ สามารถประหยัดไปได้มาก และดีต่อสุขภาพอีกด้วย แต่ถ้าการทำกับข้าวไปทาน อาจจะดูยุ่งย่างเกินไปสำหรับหนุ่มๆ สาวๆ ในปัจจุบัน ยังมีรายจ่ายอีกหลายส่วนที่คุณสามารถประหยัดได้ อย่างเช่น การนัดพบเพื่อนฝูงสำหรับข้าวเย็น หรือ เที่ยงกลางคืน ที่ค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง คุณก็พยายามลดบ้าง ปฏิเสธบ้าง จะช่วยให้คุณประหยัดได้มากเลยทีเดียว

ทำจนติดเป็นนิสัย

การออม คือเรื่องยาก และเป็นสิ่งที่ใครหลายคนเห็นตรงกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากคุณอยู่ในช่วงแรกๆ ที่รายได้ยังไม่สูงนัก หรือธุรกิจยังไม่เจิบโตเท่าไหร่ และคุณจะยังไม่รู้สึกว่าการออมคุ้มค่า จนถึงเวลาที่คุณออมเงินได้ระยะหนึ่ง หรือได้เงินก้อนหนึ่ง แต่อย่างไรก็ตาม คุณควรทำให้เป็นนิสัย และวิธีที่ดีที่สุดก็คือ คุณควรออมในทุกๆ วันแรกหลังจากเงินเดือนออก ซึ่งทำให้คุณไม่พลาดที่จะออมเงินในเดือนนั้นๆ จนติดเป็นนิสัย และไม่รู้สึกอยากได้ของนู่นนี่ เพราะเงินที่เหลือ คุณต้องนำไปใช้กับค่าครองชีพจำเป็นก่อน

ซื้อของใช้อย่างไรให้ประหยัด

จัดทำรายการซื้อของจำเป็นในแต่ละเดือน และซื้อในขนาดใหญ่ ที่มักจะได้ในราคาที่ถูกกว่า และใช้ได้นาน อย่าง ข้าวสาร อาหารแห้ง เครื่องใช้ในห้องน้ำ สบู่ ยาสระผม เป็นต้น มันอาจจะดูแพงตอนจ่ายเงินก็จริง แต่คุณจะไม่ต้องซื้อมันบ่อยๆ และการที่ซื้อขนาดใหญ่กว่า จะถูกกว่า เพราะบรรดาบริษัทจะลดราคาให้ เพราะเขาไม่ต้องเสียต้นทุนเพิ่ม อาทิ ต้นทุนขนส่ง หรือ ต้นทุนการบรรจุหีบห่อ เป็นต้น ดังนั้น การซื้อของไซส์ใหญ่จะช่วยออมเงินได้อีก

ขอขอบคุณข้อมูลจาก smethailandclub